Misverstanden

'Marktwerking in de zorg'. Je hoeft het maar te roepen of iedereen betrekt zijn stellingen. Nuances komen in die discussie niet van pas. 'De zorg geen markt', luidt niet voor niets de strijdkreet van de Socialistische Partij. Dat feiten in deze discussie een ondergeschikte rol spelen, bleek vorige week ook weer na het bericht dat het aantal ziekenhuisbehandelingen door marktwerking zeer sterk is gestegen. Volgens onderzoek van Vektis en Boston Consulting Group zijn behandelingen waarvoor vrije prijzen gelden toegenomen met 16 procent (knieslijtage), 16 procent (nierstenen) en zelfs 28 procent (amandelen). In totaal steeg het aantal behandelingen in 2006 ten opzichte van 2005 met 10 procent en de prijs met 12 procent.
Feit is dat de vrije prijzen pas in februari 2005 werden ingevoerd. In de vergelijking met 2006 mist dus een maand. Ofwel zo'n 9 procent. Dat maakt de vele krantenkoppen en hoofdredactionelen uit de categorie 'Marktwerking maakt zorg onbetaalbaar' op z'n minst voorbarig. Nog ervan afgezien dat extra productie juist een uitgesproken doel van het nieuwe beleid was.
Maar toch. De ene ziekenhuisdirecteur roept inmiddels zijn manschappen op zo veel mogelijk productie te draaien opdat het huis zwarte cijfers blijft schrijven. De ander moet de rem zetten op de ondernemingsdrang van zijn specialisten. 'Ze hebben het alleen maar over geld', hoor je dan.
En stel dat van die 28 procent extra amandeloperaties slechts de helft echt waar is. Dat is dan nog een stijging van 14 procent. Terwijl Utrechtse onderzoekers al in 2004 concludeerden dat 'tweederde van deze operatieve ingrepen wordt uitgevoerd bij kinderen met relatief milde klachten.' en dat 'artsen bij deze kinderen dus vaker een afwachtend beleid kunnen overwegen'. Alleen al de gedachte dat KNO-artsen deze raad in de wind slaan om geldelijk gewin te genieten, bezorgt me een ongemakkelijk gevoel.
Robert Crommentuyn