Ouders van kinderen met koorts

Na bijna 10 jaar is de NHG-Standaard Kinderen met koorts herzien.
Medisch gezien is er niet veel anders aan de richtlijn. Er zijn geen belangrijke nieuwe ontdekkingen gedaan op het gebied van koorts. Maar het bekende geplastificeerde samenvattingskaartje ziet er toch beduidend anders uit. Bij nadere beschouwing lijken aanpassingen vooral het gevolg van veranderingen in de maatschappij.
In de versie uit 1999 dient de huisarts ‘rekening te houden met het inschattingsvermogen van de ouders’, en met de ‘bemoeilijkte beoordeling bij geïrriteerde of agressieve sfeer’. In 2008 zijn dit ineens redenen voor de huisarts het kind dezelfde dag te zien. Dat moet als er communicatieproblemen of verschillen van inzicht met de ouders zijn, of bij een gesprek in een ‘geïrriteerde of agressieve sfeer’, of bij persisterende ongerustheid bij de ouders.
Alleen voor dit laatste ‘symptoom’ wordt in de complete tekst van de standaard in Huisarts en Wetenschap een bron aangevoerd. Het is een rapport van TNO Preventie en Gezondheid uit 2002 getiteld ‘Meningitis en sepsis bij kinderen’. Uit dit rapport blijkt dat huisartsen die in aanraking zijn geweest met een kind met meningitis of sepsis, vrijwel unaniem aangaven dat ze zich te weinig hebben aangetrokken van de ongerustheid van de ouders. Hoewel het advies meer zinnig dan zuinig lijkt (liever een visite te veel dan te weinig) is de onderbouwing er wel met de retrospectroscoop bijgezocht. Huisartsen die nog nooit een meningitis hebben meegemaakt, zullen vermoedelijk de nadruk leggen op al die overbodige huisbezoeken bij onervaren ouders.
Dan nog één opvallende verandering; in 1999 was het nog raadzaam om dehydratatie tegen te gaan met een ijsje. Dat advies is verdwenen. Het is natuurlijk niet evidence-based en botst vast met de op handen zijnde richtlijn over obesitas.

Evert Pronk