Geneeskundestudent blogt in Volkskrant

De 24-jarige Sabra Dahhan studeert geneeskunde aan de UvA. Sinds een paar dagen schrijft zij mee aan het opinieweblog in de Volkskrant: www.vk.nl/opinie.

De Volkskrant:
Naast haar studie heeft zij vrijwilligerswerk gedaan in een vluchtelingenkamp in Libanon, en werkt zij voor de Stichting Mammarosa die zich richt op de ondersteuning van allochtone vrouwen met borstkanker. Zij heeft onderzoek gedaan naar baarmoederkanker aan het AMC, en werkte als onderzoeksassistent bij verscheidene studies over het verband tussen etniciteit en gezondheid. Sabra Dahhan heeft recentelijk Arabisch gestudeerd in het Midden-Oosten.

Wat een duizendpoot. Hopelijk mogen we veel lezen over de studie-ervaringen van Dahhan.

Heleen Croonen

De laatsten zullen de eersten zijn

Online patienten spreken èn zien, dat kan met het video-consult. Even een strikvraag: welke patiënten zijn onlangs gestart met deze zorginnovatie?

- tieners, die via MSN hun acne laten bekijken;
- twintigers en dertigers, die online collectieve zwangerschapsspreekuren bezoeken;
- veertigers voor online gesprekken over stressklachten vanuit huis.

Het zijn de zestigplussers. In een zorgcentrum in het Limburgse Valkenburg aan de Geul ziet huisarts Marc Munnik de bewoners via het videoconsult

http://www.dvhn.nl/article3317700.ece
(te openen met kopiëren en plakken)

Heleen Croonen

Gezond oud?

De babyboomers gaan met pensioen. Het is bijna niet te geloven, maar ook de generatie die in de jaren zestig de maatschappelijke ramen openzette en zich voornam forever young te blijven moet er aan geloven. Ook zij worden oud. Maar... anders, want ‘leeftijdsloos oud’, zoals dat heet.
Die indruk krijg je tenminste in de nasleep van een boekenweek die geheel gewijd was aan de ouderdom en een paar recente bespiegelingen over de ‘nieuwe’ oudere (of: de oudere jongere? Of is dat toch weer wat anders?)
Neem geriater en oud-hoogleraar Dick Sipsma, zelf nog van net voor de babyboomgeneratie. Van hem verscheen zopas een pamflet: Van oude mensen, de dingen die komen gaan. Hij pleit daarin voor het functioneel benaderen van de leeftijd. Weg met die nietszeggende kalenderleeftijd. Doorbreek de starre indeling van levensfasen. We moeten wel, zegt-ie, want gezonde en veerkrachtige, vitale ouderen hebben we straks hard nodig, al was het alleen maar ‘om de voortschrijdende kennis in de samenleving te integreren’. Ze blijven zich voor onmisbaar houden, die babyboomers.
Hoe ouderen zo vitaal zullen blijven, durft u nog te vragen?
Simpel: op de langere termijn dankzij de (biomedische) wetenschap; op de kortere termijn dankzij een paar ‘engelbewaarders’, zegt Sipsma, zoals: goeie sociale vaardigheden, een positieve levensopvatting, een positief zelfbeeld, een gezonde en sportieve leefstijl en nog zo het een en ander. Je kunt ook zeggen: typisch het beeld van het soort rozige ouderdom waarin geen plaats is voor gebrek, voor aftakeling, ziekte, verlies en psychische ellende.
Gelooft u het daarom ook niet? Gelooft u ook dat die babyboomers zichzelf een rad voor ogen draaien en de harde werkelijkheid niet onder ogen zien, zelfs al zijn ze, zoals Sipsma, geriater? Denkt u ook dat het een (overigens begrijpelijk) utopisch verlangen is?
Lees MC van deze week, en merk dat er in de ouderenzorg nog veel, nog heel veel te doen is - vooral omdat de vergrijzing onvermijdelijk veel en nog onbeantwoorde multimorbiditeit met zich meebrengt.
En dat dus de 80'plusser die met atletische zwier over een hekje springt (ik zag het mijn grootvader 25 jaar geleden nog doen) toen, net als nu en in de nabije toekomst, helaas een uitzondering is.

Henk Maassen

De dominee

Internet. Wat is het toch een mooi medium. Volkomen drempelloos en democratisch. Zit je iets dwars? Maak het wereldkundig. Nog een appeltje te schillen? Idem dito. Neem nu de onverkwikkelijke affaire in het Dordtse Albert Schweitzer ziekenhuis. Maanden, zo niet jaren is er bonje tussen de medische staf en de Raad van bestuur. Officieel weten we niet meer dan dat er verdeeldheid was over de toekomst van het ziekenhuis. Een jaar lang mocht een geleerde commissie zoeken naar een oplossing. Conclusie: de grieven van de medische staf zijn ongegrond en de vertrouwensbreuk tussen staf en bestuur is onherstelbaar.

Vorige week stuurde de Raad van Toezicht de bestuurders Leen Pijpers en Haijo Pietersma naar huis. De Verenigde medische staf onder leiding van plastisch chirurg Bert van Doorn (alias de dominee) en Adri van den Berg blijft zitten. Nu zijn de rapen gaar. De ondernemingsraad en de cliëntenraad staan pal achter Pijpers en Pietersma. Via de officiële kanalen vinden ze geen gehoor. Gelukkig is er nog het Algemeen Dagblad. Ontevreden personeel haalt er op de site lekker anoniem zijn gram. ‘Die dominee denkt dat hij god zelf is. Hij manipuleert al jaren het ziekenhuis en schroomt niet voor misselijke spelletjes die al drie besturen de kop hebben gekost’, schrijft ene D.A.L. Stekel. ‘Bovendien dekken ze alleen hun eigen belang af, zijnde een duurzaam bevochten directeurssalaris (Van den Berg) en het onder de waterspiegel houden van de eigen private onderneming cosmetische chirurgie met pinautomaat aan bed! (Van Doorn)’, weet u.n. believer.

Nu is ex-Orde voorzitter Pieter Vierhout aangesteld als vredesstichter. Toch goed voor hem om te weten dat er in deze ziekenhuisguerilla met scherp geschoten wordt.
Robert Crommentuyn