Omstreden gejuich

In Medisch Contact van 13 juni meldt bondsarts Gert-Jan Goudswaard dat hij (hoe kan het ook anders) supporter van het Nederlands elftal is. ‘Alleen mijn gedrag op de bank is anders. Ik ben aan het werk, maar de ontlading na een wedstrijd is intensief’, zegt hij. Je zult Gert-Jan Goudswaard dus geen rare dingen zien doen tijdens de wedstrijd, of hem horen schreeuwen, zingen en (uit)fluiten. Hij houdt zich in. Professioneel. Zoals het hoort.

Ik kon mij echter niet voorstellen dat hij na doelpunten geheel emotieloos op de bank zou blijven zitten. En gelukkig is dit ook niet zo. In het onderstaande filmpje van de wedstrijd Nederland - Italië is hij na het eerste doelpunt niet te zien tussen de juichende menigte. Zou hij zijn blijven zitten? Na het tweede doelpunt loopt hij (in zijn blauworanje trainingspak) even in beeld, met een brede lach op zijn gezicht. En terecht. Na het derde doelpunt (02:13) is hij volledig los van de bank. Juichend, springend en handenklappend met de bondscoach. En geef hem eens ongelijk! Hier kan geen professionele houding tegenop.

Dat juichen ook gevaarlijk kan zijn bleek afgelopen dinsdag. De Spaanse spits David Villa brak zijn vinger (haarscheurtje) tijdens een iets te wilde, innige omhelzing met medespeler Fernando, nadat hij een doelpunt gemaakt had. Veel last moet hij er niet van ondervonden hebben, want daarna scoorde hij nog twee keer. Juichblessures. Een nieuw terrein voor de bondsarts? Zouden Podolski (een Poolse Duitser) en Yakin (een Turkse Zwitser) daarom niet juichen?

Lucas Mevius

Weer een onderzoekje doen?

Het is weer zover: het kabinet kan weer eens geen verstandige keuze maken over orgaandonatie. Jaren en jaren is er gediscussieerd over ‘nee, tenzij’- en ‘ja, tenzij’-principes, over extra voorlichting, donorregistratiekaarten bij gemeentehuizen en nog veel meer.
Ondertussen mogen artsen keer op keer aan ernstig zieke patiënten uitleggen dat er geen orgaan beschikbaar is. Vorig jaar stierven 152 mensen terwijl ze op de wachtlijst stonden voor orgaantransplantatie.

Naar verluidt is de onduidelijke effectiviteit een argument van VWS-minister Klink om niet te kiezen voor het ‘ja, tenzij-principe’. Hoeveel levert het op? Internationaal onderzoek wijst uit dat er in landen met een ‘ja, tenzij'-regime (je bent donor tenzij je expliciet aangeeft bezwaar te hebben) per miljoen inwoners twee keer zoveel organen beschikbaar zijn als in Nederland.

Tja, wellicht zal het kabinet - dat in tegenstelling tot eerdere berichtgeving er morgen niet over gaat vergaderen - er weer een onderzoekje tegenaan gooien. Zijn we weer een jaar - en dus ruim 150 doden - verder.

Ingrid Lutke Schipholt

Tip:
Tik het trefwoord orgaandonatie in de MC zoekmachine en u krijgt een uitgebreid overzicht van deze geschiedenis.

Brieven

De vriendin die even in Nederland was, vertrok afgelopen weekend weer naar de andere kant van de wereld. ‘We mailen’, beloofden we elkaar. Helemaal van deze tijd en toch ook heel oud.
Mensen hebben sinds ze kunnen schrijven en er een enigszins geregelde postbestelling bestaat elkaar brieven en kattebelletjes gestuurd – digitaal of met een postzegel, een wezenlijk verschil is er niet.
Ik moest denken aan de brieven van de grote Amerikaanse dichteres Emily Dickinson, die ik net had gelezen. Wat moeten de mensen die ze kregen zich geluksvogels hebben gevoeld: troostrijk als haar epistels zijn, dubbelzinnig ook, soms licht spottend en altijd schitterend van vernuftige taal –ofschoon soms schier onnavolgbaar. Zo zegt haar vertaler het: ‘Iedereen kent de ervaring wel dat je gedachten ver voor liggen op je schrijven, maar bij Dickinson worden de gedachten soms op het allerlaatste moment nog net bij de staart gegrepen om hun plaats te vinden op papier’
Alsof ze een email schrijft en meteen op de verzendknop drukt.

Een voorbeeld:

Lieve vriendin,
Onze moeder is gestopt.
Ik ben er zeker van dat u bij ons bent, terwijl wij haar dierbare vorm door de Wildernis dragen.
Emily

Haar moeder is overleden.

Dickinson heeft het grootste deel van haar leven (ze overleed in 1886, 55 jaar oud) doorgebracht in haar ouderlijk huis, waar ze zich vrij letterlijk had verschanst. Dat ze desondanks in staat bleek het zieleleven van alle mensen met wie ze correspondeerde te peilen en te beroeren, in een wereld waar veel ziekte heerste en veel gestorven werd (vooral aan TBC), is een groot wonder.
Een even groot wonder is dat verpleeghuisarts en MC-columnist Bert Keizer een selectie van haar brieven onder de titel Welk een waagstuk is een brief! in prachtig Nederlands heeft vertaald.
Een weergaloze prestatie.

Henk Maassen

Video's van operatietechnieken

Deze website heeft mooie video's met operatietechnieken. Scienceblogger Bertalan Mesko schrijft er een blog over. Surgytec, het bedrijf dat de video's plaatst, komt uit Rotterdam. Zelf nieuwe video's plaatsen kan ook.

Heleen Croonen

Bitte aufmachen

Vorige week deed de fiscale politie een inval in het Sint Lucas ziekenhuis in Winschoten. Zorgautoriteit NZa kwam samen met ‘ervaren krachten’ NMa en Fiod kijken of de Groningers zich wel aan de regeltjes houden. Er zijn aanwijzingen dat spoedpatiënten er worden geboekt als dagopname. Dat scheelt flink in de kassa.
Regionaal marktleider Menzis zit er bovenop. Volgens chef Roger van Boxtel is een landelijk onderzoek bij alle ziekenhuizen op zijn plaats. ‘Als het waar is, is er een groot probleem’, zo zegt hij.
Nou, nou. Tut, tut. Om nu op basis van dit bericht in het hele land tot invallen over te gaan. Dat is nogal wat. Menzis weet heel goed dat het DBC-declaratiesysteem fraudegevoelig is. Daar verandert een inval niet zo heel veel aan. Een drastische systeemwijziging wel, maar die laat nog even op zich wachten.
Bovendien heeft de verzekeraarskoepel net berekend dat het eigenlijk wel meevalt met de fraude in de zorg. Acht miljoen euro is geen kleingeld, maar altijd nog een schijntje vergeleken met het miljard waar schadeverzekeraars jaarlijks voor getild worden.

Misschien is het ook voor zorgverzekeraars verstandig eerst uitkomsten van lopend onderzoek af te wachten alvorens conclusies te trekken.

Robert Crommentuyn