Medisch Contact Weblog

Voorlopig geen blog

2008-07-15T16:37:00.005+02:00

Medisch Contact krijgt in dit jaar een vernieuwde website. We hopen in januari verder te gaan met het weblog.

Graag tot ziens in het volgende jaar,

De weblogredactie

AU

2008-07-14T15:56:00.002+02:00

Wat doet meer pijn? Een dreun op je kokosnoot of een poeier op je ziel? De Tour de France geeft als elk jaar weer antwoord op deze levensvraag. Kenners en volgers weten allang dat de Tour niet alleen sportspektakel is, maar ook (vooral?) een medische circusact van de eerste orde. Liefhebbers van interessante casuïstiek komen ruimschoots aan hun trekken. Of het nu gaat om virale dan wel bacteriële buikloop, kneuzingen, schaafwonden en botbreuken of experimenteel medicijngebruik. Het medisch communiqué biedt elke dag wat nieuws.
Niet gek om dan eens een dokter uit te nodigen bij het apres-Tour programma van Mart Smeets. Jos 'service medical' Benders in dit geval. Reuze interessant wat zo'n man de hele dag doet. Maar ook Benders heeft wel eens een pijntje. Als hij wordt geconfronteerd met zijn eigen overbodigheid bijvoorbeeld. Wat blijkt? Gevallen wielrenners gaan na de koers linea recta naar de chiropractor om een en ander recht te laten zetten. Benders beteuterd: 'normaal is toch eigenlijk dat er eerst een diagnose wordt gesteld?' Au.

Robert Crommentuyn

Amerikaanse zorgen over Gardasil

2008-07-11T11:15:00.007+02:00

Acht miljoen Amerikaanse meisjes zijn gevaccineerd met het vaccin tegen baarmoederhalskanker Gardasil. Tv-station CBS brengt een stevige discussie over de veiligheid.

Minister Klink heeft dinsdag laten weten dat alle 12 jarige Nederlandse meisjes een vaccinatie krijgen, net als de 13 tot 16 jarige meisjes in een inhaalslag. Over de veiligheid van dit nieuwe vaccin weten we helaas nog niet zoveel.

Heleen Croonen

Ruziën

2008-07-10T11:50:00.003+02:00

Er zijn strijden te leveren over De Oudere. Dacht ik dat artsen voor ouderen in Nederland er wat van konden, de Australiërs maken nu ook al ruzie over de fragiele medemens op leeftijd. Bij ons gaat de strijd hoofdzakelijk om de naamgeving. Wie mag zich geriater noemen: de verpleeghuisarts alias algemeen geriater of de aloude klinisch geriater?
Maar in de Brittish Medical Journal staat de hele specialisatie voor ouderen ter discussie. De artsen Denaro en Mudge vinden dat er genoeg fragiele meervoudig chronisch zieken rondlopen die te jong zijn voor een geriater. Een brede kijk op de patiënt en aandacht voor multimorbiditeit zou gewoon in het curriculum van elk specialisme moeten zitten.
Maar, de arts Flicker daarentegen, vindt dat geriaters moeten blijven bestaan omdat zij juist de meeste kennis hebben over fragiele patiënten. Hij vindt dat geriaters dé specialisten zijn met extra veel kennis over multimorbiditeit en er ook nog een brede kijk op patiënten op na houden. De geriatrie is een vak in ontwikkeling en er valt nog genoeg te leren. Laat die Australiërs maar lekker ruzie maken, zolang hier in Nederland maar ouderengeneeskunde blijft bestaan.

Ingrid Lutke Schipholt

De zon maakt dik

2008-07-08T12:57:00.005+02:00

stelling 1: Als de zon schijnt wordt meer roomijs verkocht.

stelling 2: Roomijs maakt dik

gevolg: De zon maakt dik

Ja, zo lust ik er nog wel een paar.

Toch wordt dezelfde redenering vaak gebruikt bij geneesmiddelen:

stelling 1: Verlagen van de HB1Ac bij diabetes verkleint de kans op hart- en vaatziekten.

stelling 2: Orale antidiabetica verlagen de Hb1Ac

gevolg: Orale antidiabetica verkleinen de kans op hart- en vaatziekten.

Na de verhoogde kans op hartaanvallen bij Avandia gelooft de FDA deze redenering niet meer en gaat strengere eisen stellen.

Vooruit nog een:

stelling 1: HPV 16 en 18 veroorzaken 70% van de gevallen van baarmoederhalskanker.

stelling 2: vaccinatie beschermt tegen HPV-infectie

gevolg: vaccinatie beschermt tegen baarmoederhalskanker

Minister Klink gelooft deze redenering wel, en neemt HPV-vaccineren op in het rijksvaccinatieprogramma.

Heleen Croonen

Niet doen

2008-07-07T16:12:00.003+02:00

Van de bewoners van gezinsvervangende tehuizen krijgt 15 procent een antipsychoticum voorgeschreven. Bij bewoners met probleemgedrag loopt dat op tot 40 procent. Meestal ontbreekt een psychiatrische indicatie. Staak dit onjuiste voorschrijfgedrag onmiddellijk en schakel over op multidisciplinaire diagnostiek van gedragsproblemen, zo betogen Stolker c.s in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van 5 juli. De auteurs beroepen zich onder andere op het artikel in The Lancet van januari waarin overtuigend wordt aangetoond dat het weinig zin heeft om agressieve verstandelijk gehandicapten te behandelen met antipsychotica.

Het kan natuurlijk helemaal geen kwaad om zo'n oproep in een Nederlands tijdschrift en ondersteund met Nederlandse gegevens nog eens te herhalen. Maar voor de volledigheid is het dan ook aardig om het commentaar van Johnny Matson en Jonathan Wilkins in The Lancet nog een keer samen te vatten.

Haarfijn leggen zij uit waarom dit treurige artsengedrag zich eindeloos blijft voortslepen. Dat komt, zeggen zij 'omdat gedragstherapeutische kennis in de instellingen schaars is. Ook is het toedienen van pillen gemakkelijker dan praten. Bovendien verschuift de verantwoordelijkheid bij het voorschrijven van medicijnen naar één arts terwijl een gedragsgerichte behandeling afstemming behoeft van verscheidene zorgverleners.'

Kortom: zonder rigoreuze cultuur- en beleidsverandering in de instellingen kunnen we de komende jaren nog een reeks van oproepen à la Stolker verwachten.

Robert Crommentuyn

Hoog bezoek (gastbloggende huisarts)

2008-07-04T15:46:00.005+02:00

Gisteren hoog bezoek op de praktijk. Een delegatie van het ministerie van volksgezondheid, en de organisaties die betrokken zijn bij de ontwikkeling van de beweegkuur komen eens kijken hoe het nu eigenlijk toegaat daar waar het beleid op is gericht.

Beweegkuur
Bewegen is hot, ook in de geneeskunde. Onze praktijk doet mee aan een pilotonderzoek naar het effect van bewegen op diabetes. Afhankelijk van de resultaten wordt de zogenaamde Beweegkuur al dan niet opgenomen in de basisverzekering.

Beleidsmaker in de praktijk
Nuttig zo’n bezoek, want kun je je als beleidsmaker ooit goed voorstellen wat voor soort patienten er zijn? Hoe de gesprekken gaan die een huisarts voert? Hoe weinig gemotiveerd mensen soms zijn om zich in te zetten voor hun gezondheid?
Hoe verlopen die gesprekken tussen patient, huisarts, praktijkondersteuner en fysiotherapeut? Hoe gaat het in de trainingszaal met de patient? Hoe krijg je mensen met overgewicht en diabetes die nooit gesport hebben gemotiveerd om te gaan bewegen? Lukt dat eigenlijk wel?

Komt het ooit goed...
En zelfs na zo’n bezoek kun je je afvragen of dat goed over komt. Voor ons was deze blik in de keuken van de beleidsmakers ook nuttig, en leuk. Een andere wereld. Zou mooi zijn als we zoveel van elkaar leren dat het goed uitpakt voor het algemeen belang. En onze praktijk heeft er in maanden niet zo mooi uitgezien. Met dank aan de assistentes.

Elly van der Rijst, huisarts

Query Q-koorts

2008-07-03T12:12:00.004+02:00

Niets dierlijks is een mens vreemd. De veroorzaker van de Q-koorts - de bacterie Coxiella burnetii - houdt net zo veel van dieren als van mensen. Waren er tijdenlang in Nederland jaarlijks hooguit tien gevallen van Q-koorts, sinds vorig jaar is het aantal patiënten toegenomen. Zeer waarschijnlijk is er zelfs iemand aan overleden.
Patiënten raken geïnfecteerd nadat ze in aanraking zijn geweest met besmet hooi, stro, mest van landbouwhuisdieren en dierlijke placenta’s (met name van herkauwers), vruchtwater en doodgeboren dieren of via stofdeeltjes in de lucht. Bovendien maken rokers meer kans om ziek te worden dan niet-rokers.

Het was lange tijd (tot eind jaren dertig) onduidelijk waardoor de ziekte werd veroorzaakt. Vandaar de Q van Query in de naam. Gelukkig weten we nu precies om welke bacterie het gaat. Maar we weten nog steeds niet waarom er nu juist een toename van het aantal ziektegevallen is. Daarom is de naam Q-koorts meer gerechtvaardigd dan besmetting met de Coxiella burnetii.

Vooralsnog ligt de infectiehaard in Noord-Brabant. Nog wel, want zoönosen hebben zich nog nooit aan geografische grenzen gehouden. De grote vraag is of we voor een ware epidemie, ramp, dan wel komkommertijd-hype staan. Ik denk het laatste, al zullen de meeste artsen alert op deze ziekte moeten blijven.

Ingrid Lutke Schipholt

Herkomst filmpje: youtube-Omroep Brabant

Cardioloog wast oren minister

2008-07-02T10:23:00.008+02:00

Er komt een Belg bij de cardioloog… Nee, dit is geen grap. In België is het geld voor het preventief plaatsen van pacemakers en implanteerbare cardioverter-defibrillatoren op, meldt de Belgische Artsenkrant. Het beperkte budget, bedoeld om de artsen ‘te sensibiliseren voor hun verantwoordelijkheid’, blijkt te laag. Dat zegt minister Jo van Deurzen (minister van Justitie en Institutionele Hervormingen), die zijn collega van Volksgezondheid vervangt. Van Deurzen krijgt in de senaat werkelijk een oorwassing van cardioloog en senator Lieve van Ermen.

Het ministerie gaat een oplossing zoeken en in ieder geval zorgen voor de bekostiging van 300 preventieve implantaties. Men denkt daarbij aan onderhandelingen met producenten van de pacemakers en ICD’s over de prijzen.

Ik stel voor dat de Belgische overheid in Nederland gaat winkelen. Krijgen de Belgen bij ons implantaten, mogen wij naar het zuiden voor orgaantransplantaties. Want de stoet Nederlandse caravans die nu weer door België raast, is niet het enige waar onze zuiderburen zich aan storen zo blijkt uit opnamen (zie archief) in de senaat van vorige week. Het organentekort in Nederland heeft ook daar stof doen opwaaien.

Evert Pronk

Vaccinatie tegen wat eigenlijk...

2008-07-01T09:52:00.005+02:00

Cervarix komt pas op zijn vroegst eind 2009 op de Amerikaanse markt, meer dan twee jaar nadat het dossier voor het eerst op het bureau van de FDA lag. Zie dit artikel en dit artikel.

Het concurrerende baarmoederhalskankervaccin Gardasil is al wel geregistreerd Amerika. In Europa zijn beide vaccins geregistreerd.

Waarom is de FDA nog niet tevreden met het Cervarix-dossier? Cervarix werkt tegen twee virusstammen, gardasil tegen vier. En de FDA wilde meer informatie, zoals van studie HPV 008 .

Waarom is ons Europese EMEA dan wel tevreden met het Cervarix-dossier? Tsja.

En misschien nog wel belangrijker: we weten niet of uberhaupt een van beide vaccins werkt tegen baarmoederhalskanker. Die cijfers komen pas over een aantal jaren. Zie rapport Gezondheidsraad, pagina 44.

Heleen Croonen

Lucratief naäpen

2008-06-30T16:51:00.004+02:00

Het ene ziekenhuis is het andere niet. En Limburg is geen Friesland. Allemaal waar. Toch blijft het opmerkelijk dat ook bij standaardingrepen als hernia-operaties en bypasses de kans op operatief ingrijpen een factor vijf tot tien kan verschillen tussen regio’s.
Het is niet alleen opmerkelijk, maar ook duur. Dokters die geen maat kunnen houden, kosten handenvol geld. Volgens sommige deskundigen zijn zij zelfs de belangrijkste veroorzakers van onevenwichtigheden in het DBC-systeem.
Het proefschrift van Judith de Jong leert dat de oplossing voor dit lastige probleem betrekkelijk eenvoudig is. Zij stelde vast dat artsen hun handelen niet afstemmen op individuele voorkeuren, maar op het gedrag van hun collega’s. Monkey see monkey do, dus. Artsen die in twee ziekenhuizen werken, houden er ook twee werkwijzen op na.
Breng dus het aantal ziekenhuizen in Nederland terug van 105 tot 25 en (bijna) alle variatie verdwijnt als sneeuw voor de zon. Nederland is er klein genoeg voor.

Robert Crommentuyn

Van Sneller Beter naar Sneller Armer

2008-06-27T13:01:00.004+02:00

Vrijwel ieder ziekenhuis doet mee aan multidisciplinaire programma's om de kwaliteit van zorg te verbeteren. Sneller Beter, doorbraakprojecten, noem maar op. Veel werk, maar helaas - weinig winst. Dat blijk uit een vroege online publicatie in de Britisch Medical Journal van onderzoekers van het kwaliteitsinstituut voor de gezondheidszorg CBO .

De aanleiding:

Clear evidence of the effectiveness of the methods is lacking.

Little is known about the effectiveness of quality improvement collaboratives or specific components that enhance the effectiveness of such collaboratives

and there is hardly any information about their cost effectiveness and sustainability.

Hard nodig dus dat onderzoek.

Er bleken 1104 onderzoeken te zijn naar de kwaliteit, maar slechts 72 waren het waard geincludeerd te worden. Veel van de geselecteerde onderzoeken gingen over doorbraakprojecten, zoals we die ook in Nederland kennen van het CBO. En zij lieten zien - het effect is posititef, maar klein. Over de reden tasten de onderzoekers in het duister. Daarvoor moeten we meer weten over hoe de specifieke kwaliteitsverbeterprogramma's in elkaar staken.

De vraag is: wat maakt een kwaliteitsprogramma nu wel meetbaar succesvol? Of moeten we anders meten?

Heleen Croonen

Ouders van kinderen met koorts

2008-06-26T15:30:00.002+02:00

Na bijna 10 jaar is de NHG-Standaard Kinderen met koorts herzien.
Medisch gezien is er niet veel anders aan de richtlijn. Er zijn geen belangrijke nieuwe ontdekkingen gedaan op het gebied van koorts. Maar het bekende geplastificeerde samenvattingskaartje ziet er toch beduidend anders uit. Bij nadere beschouwing lijken aanpassingen vooral het gevolg van veranderingen in de maatschappij.
In de versie uit 1999 dient de huisarts ‘rekening te houden met het inschattingsvermogen van de ouders’, en met de ‘bemoeilijkte beoordeling bij geïrriteerde of agressieve sfeer’. In 2008 zijn dit ineens redenen voor de huisarts het kind dezelfde dag te zien. Dat moet als er communicatieproblemen of verschillen van inzicht met de ouders zijn, of bij een gesprek in een ‘geïrriteerde of agressieve sfeer’, of bij persisterende ongerustheid bij de ouders.
Alleen voor dit laatste ‘symptoom’ wordt in de complete tekst van de standaard in Huisarts en Wetenschap een bron aangevoerd. Het is een rapport van TNO Preventie en Gezondheid uit 2002 getiteld ‘Meningitis en sepsis bij kinderen’. Uit dit rapport blijkt dat huisartsen die in aanraking zijn geweest met een kind met meningitis of sepsis, vrijwel unaniem aangaven dat ze zich te weinig hebben aangetrokken van de ongerustheid van de ouders. Hoewel het advies meer zinnig dan zuinig lijkt (liever een visite te veel dan te weinig) is de onderbouwing er wel met de retrospectroscoop bijgezocht. Huisartsen die nog nooit een meningitis hebben meegemaakt, zullen vermoedelijk de nadruk leggen op al die overbodige huisbezoeken bij onervaren ouders.
Dan nog één opvallende verandering; in 1999 was het nog raadzaam om dehydratatie tegen te gaan met een ijsje. Dat advies is verdwenen. Het is natuurlijk niet evidence-based en botst vast met de op handen zijnde richtlijn over obesitas.

Evert Pronk

Geen nieuwe medicijnen

2008-06-25T22:25:00.003+02:00

De vooruitzichten dat we er binnen afzienbare tijd een handvol nieuwe medicijnen bij krijgen zijn niet goed, liet Nature vorige week weten. In 2007 werden slechts 17 nieuwe ‘moleculaire entiteiten’ goedgekeurd door de FDA, de Amerikaanse geneesmiddelenautoriteit. Ter vergelijking: in 1996 waren er dat nog 53. Paradoxaal genoeg gebeurt dat op een moment dat de industrie beschikt over een reeks nieuwe technieken om het proces van medicijnontwikkeling te versnellen.
De belangrijkste problemen zijn gebrek aan 'gewoon' kapitaal en aan menselijk kapitaal. Wat dat laatste betreft wijst Nature op een groot tekort aan interdisciplinaire samenwerking: de broodnodige ‘geïntegreerde expertise’ is (te) schaars.
Een antwoord op de crisis is er niet. Aanvankelijk was de hoop gevestigd op biotechnologische innovatie. Maar een zeer recent onderzoek onder 484 leidinggevende types in de farmaceutische wereld laat ook wat dat betreft een sombere stemming zien: 83 procent van hen meent dat investeren in biotechnologie momenteel een weinig attractieve bezigheid is. Het klimaat voor biotechnologische innovatie is volgens 78 procent van hen het afgelopen jaar zelfs ernstig verslechterd. Vooral omdat de FDA te voorzichtig zou zijn in het toelaten van nieuwe medicijnen.

Henk Maassen

Journal Junkie

2008-06-24T10:09:00.004+02:00

Internist Frank Bosch laat zien hoe hij hardloopt met zijn iPod, terwijl hij luistert naar een podcast met de nieuwste NEJM.

Voor echte podcasters is er nu JournalJunkie. Op deze site staan de nieuwste podcasts van grote bladen naast elkaar:

Annals of Internal Medicine
Emerging Infectious Diseases
Evidense Based Medicine
JAMA
NEJM
The Lancet

Heleen Croonen

Als dan

2008-06-23T20:42:00.003+02:00

Artsen mogen geen reclame voor zichzelf maken. Maar anderen mogen dat gerust. Dat heeft pas echt impact als een Bekende Nederlander op de nationale televisie de loftrompet over je steekt. En al helemaal als dat in het landsbelang is.

Gisteren sprak amateurvoetballer, cabaretier en ervaringsdeskundige Freek de Jonge in het veelbekeken programma Sportzomer vol lof over Aart van de Bunt. Wie, zegt u? Aart van de Bunt. Orthomanueel arts bij de firma Fysiomed.
Volgens De Jonge heeft Van de Bunt met zijn gouden handjes het volledige Nederlandse elftal onder beheer. Sindsdien gaan al die jongens blessurevrij door het leven. Allemaal, behalve Arjen Robben. Die zweert bij zijn eigen bottenkraker, de Limburger Hub Westhovens.
Robben speelde door een liesblessure zoals bekend niet in de verloren kwartfinale tegen Rusland. Maar als Robben nu eens verstandig was geweest en ook zijn heil had gezocht bij Van de Bunt. Dan…. Tot zover de inzichten van Freek de Jonge.
Interessanter is het geheim van Van de Bunt. Dat blijkt de methode-Sickesz te zijn. Dat is mooi, want deze orthomanuele therapie geneest naar het schijnt niet alleen sportkwetsuren, maar ook depressies. Daar zal menig speler de komende tijd nog veel plezier van hebben.

Robert Crommentuyn

Dokter als DJ

2008-06-20T10:26:00.003+02:00

Doctor radio zendt 24 uur per dag uit op internet. Artsen uit het NYU Langone Medical Center maken programma's vanuit hun eigen radiostudio met verhalen rechtstreeeks uit de operatiekamer en vragen van patienten.

De Wall street Journal heeft er een blog over geschreven.
Een ander radiostation Reachmd is interessanter voor de professional , maar vraagt weer om lastige toegangscodes voor je naar een programma kan luisteren.

Heleen Croonen

Teek van de week

2008-06-19T17:14:00.005+02:00

De echte zomerperiode is aanstaande. En zoals tegenwoordig elke zomer slaat de tekenhysterie toe. Teken rukken op in onze plantsoen en tuinen. En daarbij lezen we deze week dat er een speciaal gevaarlijk teekje met een speciaal gevaarlijk virus richting Europa komt. De teek van de week is van het geslacht Hyalomma die de Krim-Congo-koorts kan overbrengen.
Het is een kwestie van wachten tot de eerste patiënten menen geïnfecteerd te zijn met het virus. Vooralsnog is het insectje niet in Europa gesignaleerd en al helemaal niet in Nederland. Daarom houden we ons voorlopig bezig met de Borrelia burgdorferi waartegen een goede behandeling mogelijk is.

Ingrid Lutke Schipholt

Nog meer links over de 'Nederlandse' teek:
http://www.rivm.nl/cib/infectieziekten-A-Z/infectieziekten/lymeborreliose/FAQ_Lyme.jsp

Rotbaan

2008-06-18T15:49:00.006+02:00

Amerika wordt vaak gezien als een luilekkerland voor artsen. Topartsen leveren er in topziekenhuizen topzorg tegen topinkomens. De werkelijkheid is heel wat minder rooskleurig. In The New York Times schrijft cardioloog en auteur Sandeep Jauhar dat hij steeds vaker collega-artsen ontmoet die geen zin meer hebben in hun baan. Ze werken zich drie slagen in de rondte en moeten voor elke scheet in de clinch met zorgverzekeraars die op dubieuze en niet-medische gronden behandelvoorstellen afwijzen. Het animo om huisarts/internist te worden - de zwaarst belaste beroepsgroep - is tot een nulpunt gedaald.
Jauhar is niet de enige die de betreurenswaardige staat van het artsenvak signaleert. Vorige maand publiceerde Forbes een artikel met als kop 'Reasons not to become a doctor'. Die zijn er genoeg. Dokters hebben te maken met bemoeizuchtige verzekeraars, een torenhoge werkdruk, enorme studieschulden en astronomisch hoge aansprakelijkheidspremies. De tijd dat ouders hun kinderen naar Med school stuurden, lijkt definitief voorbij.
Dat is voor de Amerikanen extra zorgwekkend nu uit 34 studies van de afgelopen zes jaar keer op keer is gebleken dat het land afstevent op een artsentekort. Amerika? Not the place to be.

Robert Crommentuyn

Hersenen op de iPhone

2008-06-17T13:56:00.006+02:00

Smithuis laat een klein chic plat doosje zien, een zogenaamde iPod touch, en geeft twee oortelefoontjes aan. Een Britse radioloog is te horen, op het scherm van het zwarte platte doosje begeleid door een grijze CT-scan van de hersenen.

Hersenen op je iPod, handig tijdens het werken in de trein of thuis. Hersenen kunnen nu ook op je iPhone met het nieuwe programma Multi-modality imaging (MIM). Onder meer CT-scans, MRI-scans, PET-scans zijn op de iPhone te laden en te bekijken.

Lees ook de blog op Medgadget over de MIM en de rest van het interview met Robin Smithuis in Medisch Contact.

Heleen Croonen

Vaderschapsmystiek

2008-06-16T14:56:00.003+02:00

Ik ben vandaag thuis om te zorgen voor onze jongste. Een aangename klus. Ze krijgt van mij enkele schone luiers en flesjes melk en een flinke dot aandacht. Verder heb ik er geen omkijken naar. Het jonge ding slaapt immers de helft van de tijd.
Ongemerkt doe ik echter heel belangrijk werk. Van levensbelang zelfs. Als we tenminste de geleerden De Jonge, Ruys, Semmekrot en Brand mogen geloven. Door mijn fysieke nabijheid bescherm ik mijn dochter tegen wiegendood. Had ik haar naar de kinderopvang gebracht, dan was de kans daarop vernegenvoudigd. Echt waar.
Hoe dat kan, weten de heren wetenschappers zelf niet.
Ik wel. Op de creche lopen moorddadige juffen rond die kindjes moedwillig op hun buik te slapen leggen onder veel te veel dekens en die dikke sigaren roken in de babyslaapkamer.
Alle gekheid op een stokje. De luchtledige beweringen van De Jonge, Ruys, Semmekrot en Brand zijn een belediging voor alle liefdevolle, professionele en toegewijde leidsters die mij en vele andere ouders week in, week uit een belangrijke zorg uit handen nemen. Ik breng er mijn dochter aanstaande woensdag en donderdag met een gerust hart weer naartoe.

Robert Crommentuyn

Omstreden gejuich

2008-06-13T14:43:00.005+02:00

In Medisch Contact van 13 juni meldt bondsarts Gert-Jan Goudswaard dat hij (hoe kan het ook anders) supporter van het Nederlands elftal is. ‘Alleen mijn gedrag op de bank is anders. Ik ben aan het werk, maar de ontlading na een wedstrijd is intensief’, zegt hij. Je zult Gert-Jan Goudswaard dus geen rare dingen zien doen tijdens de wedstrijd, of hem horen schreeuwen, zingen en (uit)fluiten. Hij houdt zich in. Professioneel. Zoals het hoort.

Ik kon mij echter niet voorstellen dat hij na doelpunten geheel emotieloos op de bank zou blijven zitten. En gelukkig is dit ook niet zo. In het onderstaande filmpje van de wedstrijd Nederland - Italië is hij na het eerste doelpunt niet te zien tussen de juichende menigte. Zou hij zijn blijven zitten? Na het tweede doelpunt loopt hij (in zijn blauworanje trainingspak) even in beeld, met een brede lach op zijn gezicht. En terecht. Na het derde doelpunt (02:13) is hij volledig los van de bank. Juichend, springend en handenklappend met de bondscoach. En geef hem eens ongelijk! Hier kan geen professionele houding tegenop.

Dat juichen ook gevaarlijk kan zijn bleek afgelopen dinsdag. De Spaanse spits David Villa brak zijn vinger (haarscheurtje) tijdens een iets te wilde, innige omhelzing met medespeler Fernando, nadat hij een doelpunt gemaakt had. Veel last moet hij er niet van ondervonden hebben, want daarna scoorde hij nog twee keer. Juichblessures. Een nieuw terrein voor de bondsarts? Zouden Podolski (een Poolse Duitser) en Yakin (een Turkse Zwitser) daarom niet juichen?

Lucas Mevius

Weer een onderzoekje doen?

2008-06-12T15:52:00.003+02:00

Het is weer zover: het kabinet kan weer eens geen verstandige keuze maken over orgaandonatie. Jaren en jaren is er gediscussieerd over ‘nee, tenzij’- en ‘ja, tenzij’-principes, over extra voorlichting, donorregistratiekaarten bij gemeentehuizen en nog veel meer.
Ondertussen mogen artsen keer op keer aan ernstig zieke patiënten uitleggen dat er geen orgaan beschikbaar is. Vorig jaar stierven 152 mensen terwijl ze op de wachtlijst stonden voor orgaantransplantatie.

Naar verluidt is de onduidelijke effectiviteit een argument van VWS-minister Klink om niet te kiezen voor het ‘ja, tenzij-principe’. Hoeveel levert het op? Internationaal onderzoek wijst uit dat er in landen met een ‘ja, tenzij'-regime (je bent donor tenzij je expliciet aangeeft bezwaar te hebben) per miljoen inwoners twee keer zoveel organen beschikbaar zijn als in Nederland.

Tja, wellicht zal het kabinet - dat in tegenstelling tot eerdere berichtgeving er morgen niet over gaat vergaderen - er weer een onderzoekje tegenaan gooien. Zijn we weer een jaar - en dus ruim 150 doden - verder.

Ingrid Lutke Schipholt

Tip:
Tik het trefwoord orgaandonatie in de MC zoekmachine en u krijgt een uitgebreid overzicht van deze geschiedenis.

Brieven

2008-06-11T23:44:00.002+02:00

De vriendin die even in Nederland was, vertrok afgelopen weekend weer naar de andere kant van de wereld. ‘We mailen’, beloofden we elkaar. Helemaal van deze tijd en toch ook heel oud.
Mensen hebben sinds ze kunnen schrijven en er een enigszins geregelde postbestelling bestaat elkaar brieven en kattebelletjes gestuurd – digitaal of met een postzegel, een wezenlijk verschil is er niet.
Ik moest denken aan de brieven van de grote Amerikaanse dichteres Emily Dickinson, die ik net had gelezen. Wat moeten de mensen die ze kregen zich geluksvogels hebben gevoeld: troostrijk als haar epistels zijn, dubbelzinnig ook, soms licht spottend en altijd schitterend van vernuftige taal –ofschoon soms schier onnavolgbaar. Zo zegt haar vertaler het: ‘Iedereen kent de ervaring wel dat je gedachten ver voor liggen op je schrijven, maar bij Dickinson worden de gedachten soms op het allerlaatste moment nog net bij de staart gegrepen om hun plaats te vinden op papier’
Alsof ze een email schrijft en meteen op de verzendknop drukt.

Een voorbeeld:

Lieve vriendin,
Onze moeder is gestopt.
Ik ben er zeker van dat u bij ons bent, terwijl wij haar dierbare vorm door de Wildernis dragen.
Emily

Haar moeder is overleden.

Dickinson heeft het grootste deel van haar leven (ze overleed in 1886, 55 jaar oud) doorgebracht in haar ouderlijk huis, waar ze zich vrij letterlijk had verschanst. Dat ze desondanks in staat bleek het zieleleven van alle mensen met wie ze correspondeerde te peilen en te beroeren, in een wereld waar veel ziekte heerste en veel gestorven werd (vooral aan TBC), is een groot wonder.
Een even groot wonder is dat verpleeghuisarts en MC-columnist Bert Keizer een selectie van haar brieven onder de titel Welk een waagstuk is een brief! in prachtig Nederlands heeft vertaald.
Een weergaloze prestatie.

Henk Maassen

Video's van operatietechnieken

2008-06-10T11:42:00.006+02:00

Deze website heeft mooie video's met operatietechnieken. Scienceblogger Bertalan Mesko schrijft er een blog over. Surgytec, het bedrijf dat de video's plaatst, komt uit Rotterdam. Zelf nieuwe video's plaatsen kan ook.

Heleen Croonen