Aan de slag

Ik citeer het ANP van een paar dagen geleden: ‘Opname van geneesmiddelen in het basispakket van de zorgverzekering kan mogelijk sneller door gebruik te maken van Duits onderzoek naar deze medicijnen. Minister Ab Klink heeft met zijn Duitse college Ulla Schmidt afgesproken te gaan samenwerken op dit gebied.
Als Duitsland heeft vastgesteld dat een medicijn goed werkt en niet te veel kost, hoeft deze beoordeling in Nederland niet helemaal opnieuw te gebeuren. Ook kan Duitsland profiteren van een Nederlandse beoordeling van een nieuw medicijn.
De beide ministers hebben verder afgesproken te bekijken of richtlijnen en protocollen van beroepsverenigingen van artsen beter kunnen worden uitgewisseld. Nederlandse en Duitse artsen zijn nu nog nauwelijks bekend met wederzijdse kennis over kwaliteitsrichtlijnen.’

Eindelijk, dacht ik met een zucht. Eindelijk leren we dat we niet alles wat ze elders hebben bedacht nog eens opnieuw moeten uitzoeken ‘voor de Nederlandse situatie’. Want dat hoor je altijd.
Ik was laatst in Groningen, bij psychiater Frits Huyse. Hij heeft zich niets gelegen laten liggen aan dat adagium. Al in 2001 las hij het Amerikaanse rapport 'Crossing the quality chasm; A New Health System for the 21st Century'. Een rapport dat een vernietigend oordeel velde over het versnipperde gezondheidszorgsysteem in de VS, en een diagnose opstelde die voor een groot deel ook op Nederland van toepassing was en is. Hij trof daarin uitspraken als: 'De enorme ontwikkelingen op het gebied van medische kennis en technologie hebben geen gelijke tred gehouden met de ontwikkelingen in het gezondheidszorgsysteem.' En: 'Ondanks het feit dat ongeveer 40% van de chronisch zieken multimorbiditeit heeft die een nauwe onderlinge communicatie tussen specialisten en zorgcoördinatoren vergt, functioneren dokterspraktijken, ziekenhuizen en andere gezondheidsorganisaties als geïsoleerde graansilo’s die zorg verlenen zonder dat zij gebruikmaken van complete informatie over de patiënt.'
Nog één: 'Slecht ontwerp van zorgprocessen leidt ertoe dat werkers in de gezondheidszorg falen, ongeacht hoe hard zij hun best doen.' Een laatste citaat: 'Voor een veiliger en kwalitatief goed gezondheidszorgsysteem is het nodig het gezondheidssysteem te herontwerpen inclusief de informatietechnologie die het primaire klinische proces direct dient aan te sturen.'
Huyse heeft Nederlands onderzoek niet afgewacht om te bezien of die constateringen ook opgingen voor de Nederlandse situatie en vond in het rapport bouwstenen waarmee hij praktisch beleid kon maken. In MC 12 leest u wat hij heeft gedaan om integrale zorg voor complexe, multimorbide patiënten – want zij zijn het grootste slachtoffer van die versnippering – van de grond te krijgen.
En o ja, dat ‘oude’ rapport staat gewoon op het net.

Henk Maassen


http://www.nap.edu/openbook.php?record_id=10027